BULUTLAR KARDEŞTİR

Bu yazı aliterasyon, didaktik(öğretici) özelliklere sahip, müstezat(Arapçadan türkçeye geçme) kelimelere yer verilmiş şiirden çok düz yazı özelliği taşıyan (şiirimsi) bir anlatıma sahip şiir tadında bir felsefi yazıdır. Demokrasi, insandaki nefis duygusu, ayrıca bilim ile dinin (teolojinin) ortak yönleri gelişen teknolojinin getirdiği zararlı sonuçlar gibi konular işlenmiştir.

 

 

Bulutlar kardeştir?

 

BULUTLAR KARDEŞTİR

 

Son bir kez bakmak istedim gökyüzüne o gece,

Hani bilirsiniz ya insanı ruh-i sıkıntının bastığı bir selde.                           

Ademoğlu evlatın ,kardeşin, abinin, ablanın yani yaşamın,

Uzatmak istedim kollarımı sonsuzluğuna gelip beni alsın diye.

 

Çok sıkıntı mı çektin, damarındaki kan simsiyah mı oldu sanki,

Ruhunun beden kimliğinden sıyrılarak nereye söyle bilmiyorsunki...                

 

Eksi eksiyi iter artı da artıyı, sen kötüysen hayat kötü,

Çocuklukta tertemizsindir, her zaman artı doğarsın.                                       

Bakarsınki hayat eksi o zaman çekilir gelir yanına,

Zannedersin bana zindan dünya, off nedir bu kaderim.

Ya hayatta artıysa uzaktan çok güzel, Fatih helal kılar kardeş katli, annem ağlar

Ruh ile bedenin birleşince her şey ayaklarının altında şehzadem;Emrindedir dağlar.              

 

 

Eksiyle artıyı yaratanda O dur, boşuna uğraşma anlayamazsın gülüm!

Hastalık olmasaydı şifanın ne önemi, acı yoksa tatlıyı ne yapayım.

‘Buyurunuz kraliçem,oturunuz tahtınıza’ ama bilki taç düştümü güzelim?                                              

Yaradan ne büyük televizyonda süre bir yıl. O bana vermiş gençlik –güzelim-

Tabiattaki değişimi görmez; kara toprak istedimi onu, der ki ‘pişmanım, bittim’

 

 

Artıyla eksiyi unutma bakma sadece perde önüne halk perdeyi unutur

Hep tatlıyı yersen acıyı görmezden gelme ama ‘daha’ 'daha' 'daha' , beden- nefis

Girdin mi makyaj odasına tekrar yıkadın mı yüzünü korkma o da nefis                                              

Nefis!, Habil’i Kabil’e,şehzadeyi şehzadeye,  hükm-ü iktidarındaki hırs!

Hiç gördüler mi sanki iki güneş, iki ay! ne yazık bilemediler güneştir her yıldız.

 

 

İster güneş ol, ister ay, istersen yıldız geçtimi öne bir bulut, olursun yağmura baldız

Bulutlar tek tek gezer yazları yada saklanırlar kandırır insanoğlunu

Sıkıysa yaklaş bakalım kışları,çarpar ama kimi nefis hak eder o şoku...                                                

Sonunda ilim ilerledi, yeni güneşleri fark ettiler, bilmeyip bunu boş yere gitti kelleler.

 

Tüfek mertlik bozdu; İnsan önce boz sonra al bulutların üstüne çıktı.! Sandı ki her şey bende;             

Baktı ki 50 milyon öldü; kendine dokundurmadı savaşı,korkartı.Artık umudu terörde-fitnede.

 

Şu insana ilimde mi yaramaz ,eksideki artıyı görsen bile yeryüzü artık bir ceriham;

Her cerihamdan boşanır oldu kara balgam!, Unuttular bulutları yağmur değil artık.

 

Kin kusuyor bulutlar sen ona sel de, heyelan de bozarsan kardeşliği yaradan der ‘yık’                       

İnsan çalışmasa makinalar çalışsa ne yazar, unuturlar torpilli bırakır sonuçta garibana yazık!

Ne modern, ne masum gözüküyor küresel iklim değişikliği adı, oldu artının eksi tadı.

 

 

Samet A...'dan bir uyarı sadece :(  ya da  :)

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !